Αποσυμπίεση

Αποσυμπίεση. Η φάση έγινε τα πάνω-κάτω και τα πάντα όλα- τι να λέμε! Μπόλικες καταστάσεις που προέκυψαν προς διαχείριση… και τι καλύτερο από μια βόλτα αποσυμπίεσης και αποφόρτισης με τη μηχανή! Μονοήμερο λοιπόν στην Λίμνη Δόξα – Τρίκαλα Κορινθίας! Με τρομερό παρεάκι! 12 μηχανές και μια πανέμορφη διαδρομή με πολύ στροφή, πράσινα ορεινά τοπία, αρκετό κρύο και καλό φαγητό! Αλλά και με πολύ όρεξη για να απολαύσουμε όλο αυτό που θα συνέβαινε, αυτή τη μέρα.

Ώρα 9:30 πμ και το ραντεβού στη Λεωφόρο Αθηνών (για να βολεύει). Μπόλικες χαιρετούρες, μικρή αναμονή μέχρι τις 10:00 πμ, που θα ξεκινούσαμε and the game begins! Το κράνος στο κεφάλι, τα μυαλά στα κάγκελα και τα μοτέρ παίρνουν μπροστά! Τα χιλιόμετρα που είχαμε να διανύσουμε αρκετά για μια μέρα! Μόλις 400! Μιας και δεν θα γινόταν όλη η διαδρομή, από εθνική οδό, παρά μόνο η επιστροφή και αυτό λόγο έλλειψης χρόνου (μια μέρα είχαμε στη διάθεσή μας)!

Έτσι, αποφασίσαμε να βγούμε στην έξοδο για Νεμέα και να ακολουθήσουμε την διαδρομή ως την λίμνη Δόξα όπου και θα ήταν η πρώτη μας σύντομη στάση ώστε να πάμε στα Μεσαία Τρίκαλα Κορινθίας όπου και θα κάναμε στάση για φαγητό και κουβέντα, σε ένα πολύ όμορφο μαγαζί, με πολύ καλό φαγητό και απίστευτους μεζέδες!

Φτάνοντας στη λίμνη συναντήσαμε αρκετό κόσμο, που περπατούσε γύρω-γύρω, στη λίμνη και απολάμβανε τη θέα! Εκεί βρισκόντουσαν και κάποιοι, που πουλούσαν διάφορα τοπικά προϊόντα! Δοκιμάσαμε πεντανόστιμα παξιμάδια και πολύ ωραίο τυρί, που μας κέρασαν και σίγουρα κάτι που χρειαζόμασταν μετά από τόση διαδρομή! Νεράκι, ένα τσιγάρο για όσους καπνίζουν κλπ και παράλληλα, φωτογραφίες από το υπέροχο τοπίο που είχαμε μπροστά μας, καθώς και η καθιερωμένη φωτογραφία με μοτοσυκλέτες και αναβάτες!

Επόμενη στάση: Μεσαία Τρίκαλα Κορινθίας! 40 με 50 λεπτά χρειαστήκαμε, για να φτάσουμε! Μέσα από ένα ορεινό τοπίο που σου έδειχνε ότι ο χειμώνας πλησιάζει και ότι σύντομα τα πρώτα χιόνια θα εμφανιστούν σε εκείνα τα μέρη! Το οδόστρωμα είχε πολλές κακοτεχνίες, που σε αρκετά σημεία ήταν έντονες με μεγάλες καθιζήσεις. Το καλό της υπόθεσης είναι πως συναντήσαμε τους υπεύθυνους του δήμου, να κάνουν επισκευές (να τα λέμε και αυτά), και σε πολλά σημεία να στρώνουν την άσφαλτο από την αρχή! Όσο όμως και να δυσκολευτήκαμε από την διαδρομή τόσο μας αποζημίωσαν, τα τοπία, η παρέα, το φαγητό και όλα αυτά που συναντήσαμε! Μια εξόρμηση που την προτείνω στον κάθε ένα να κάνει, με οποιοδήποτε μέσω διαθέτει, ακόμα και μόνος!

Και έτσι με αυτά και με εκείνα έφτασε η ώρα να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής! Που μπορεί να κατέληγε στην καθημερινότητα που σε καταβάλει κάποιες φορές, όμως με γεμάτες μπαταρίες και καθαρό μυαλό, που είναι τα όπλα μας για να αντιμετωπίζουμε την κάθε μέρα, με τα καλά και τα κακά! Με τα όμορφα και τα άσχημα!

Καλή εβδομάδα και καλές γιορτές σε όλους με υγεία, ευτυχία και αγάπη! Και αυτές τις γιορτές ας δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στην ασφάλεια μας, πίνοντας λιγότερο και φορώντας εξοπλισμό και ζώνες ασφαλείας!

 

Πηγή: Χρονογραφήματα


Η ασφάλεια πάντα χρειάζεται αναβάθμιση

Ένα πολύ σημαντικό θέμα στο μηχανοκίνητο είναι η ασφάλεια. Ότι και αν οδηγούμε και σε όποιο περιβάλλον (πίστα, δημόσιος δρόμος). Στους δημόσιους δρόμους, έχουμε μεγαλύτερους και περισσότερους κινδύνους σε σύγκριση με μια πίστα.

Στην πίστα κάθε μέτρο του οδοστρώματος είναι ίδιο, όσες φορές και αν περάσουμε. Στο δημόσιο δρόμο ισχύει ακριβώς το ανάποδο. Κάθε μετρό είναι διαφορετικό κάθε φορά που περνάμε. Μπορεί να έχει υπολείμματα από λάδια, βενζίνης, πετρελαίου, απόνερα από τη βροχή, χώμα και ρύπους που κατακάθονται πάνω στο οδόστρωμα. Η μοτοσυκλέτα είναι και αυτή ένα όχημα που επηρεάζεται σε μια τέτοια κατάσταση, που έχει ως αποτέλεσμα κάποιες φορές να χάνει την πρόσφυση της, με συνέπεια την πτώση και τον πιθανό τραυματισμό του οδηγού. Όπως σε κάθε κατάσταση υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να επηρεάσουμε και πράγματα που δεν μπορούμε.

Ένα πράγμα που μπορούμε να επηρεάσουμε είναι το να έχουμε σωστή ένδυση.

  1. Κράνος
  2. Μπουφάν με προστασίες
  3. Γάντια με προστασίες
  4. Παντελόνι με προστασίες
  5. Μπότες

Ακόμα ένα σημείο που μπορούμε ένα επηρεάσουμε είναι η κατάσταση της μοτοσυκλέτας μας. Σωστή συντήρηση, ιδιαίτερα των ελαστικών και των φρένων και σαφώς τον τρόπος τον οποίο οδηγούμε την μοτοσυκλέτα μας. Υπάρχει όμως κάτι ακόμα που μπορούμε να το επηρεάσουμε, μέσω της φωνής μας και της αντίδρασης μας ώστε να εισακουστούμε στους αρμόδιους και να σώσουμε τους επόμενους μοτοσυκλετιστές που θα έρθουν σε επαφή με τις φονικές κατά τα αλλά μπαριερες ασφαλείας που τοποθετούνται στους δρόμους.

Πολλοί οδηγοί έχουν έρθει σε πρόσκρουση μετά από μια πτώση με αυτές τις φονικές σιδερένιες κατασκευές και τις κοφτερές γωνιές τους που σε συνδυασμό με την ταχύτητα της πρόσκρουσης, έχουν επιφέρει ακρωτηριασμούς, μέχρι και θάνατο. Αυτό πρέπει να αλλάξει αντικαθιστώντας τις υπάρχουσες μπαριερες, με καινούριες που προσφέρουν ασφάλεια και στην ενδεχόμενη πτώση μοτοσυκλετιστή. Μια πολύ ωραία φωτογραφία που έπεσε μπροστά μου και την αναρτώ παρακάτω είναι από μια διαμαρτυρία μοτοσικλετιστών για τις μπαριερες που τους απεικονίζει σαν να κάθονται στη λαιμητόμο, συμβολίζοντας την επικινδυνότητα των μπαρών αυτών.

Κοινοποιώντας λοιπόν όλοι μας τέτοιες φωτογραφίες και υποστηρίζοντας διαμαρτυρίες τέτοιου τύπου μπορούμε να καταφέρουμε αυτό που έγινε και στο εξωτερικό, αλλάζοντας αυτό το μοτίβο προστασίας στους δρόμους. Και με όλο αυτό θα πετύχουμε αυξημένη ασφάλεια και προστασία για όλους.

Πηγή: Χρονογραφήματα

Μότο εξόρμηση στο Σούνιο

Παντού και πάντα, χωρίς να ξέρουμε το πότε και το που, υπάρχει κάτι που περιμένει να ξεκινήσει! Κάπως έτσι έγινε και εδώ, μέσα από το πολύ απλό «πάμε μια βόλτα», «ελάτε να γνωριστούμε»! Είναι το τόσο απλό, που δίνει χώρο και χρόνο στην ευκαιρία να γνωρίσεις νέους ανθρώπους, που έχουν την ίδια αγάπη με σένα! Τη μοτοσυκλέτα! Δεν έχει σημασία κυβικά, ποσό κοστίζει, σημασία έχει να αγαπάς τη μοτοσυκλέτα και τις διαδρομές, με καλή διάθεση και ευγένεια! Αυτά είναι που χρειάζονται για να είσαι μέλος σε αυτή την ομάδα!

Έτσι λοιπόν κανονίσαμε την πρώτη βόλτα (για εμένα), με την μοτοσυκλετιστική ομάδα των Yamaha mt-07 & tracer 700. Μια πρωτοβουλία μελών του γκρουπ, που πήρε σάρκα και οστά. Βέβαια ένα στοιχείο που μου άρεσε ήταν πως δεν ήταν απαραίτητο να έχεις την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα για να ακολουθήσεις τη διαδρομή. Μπορεί οι περισσότεροι να είμαστε κάτοχοι μιας τέτοιας μοτοσικλέτας, χωρίς όμως να σημαίνει πως ακυρώνονται, όλοι οι υπόλοιποι! Όλοι ανήκουμε στη μεγάλη οικογένεια της μοτοσικλέτας!

Προορισμός της διαδρομής μας ήταν η Σαρωνίδα Αττικής! Ένα όμορφο παραθαλάσσιο σημείο, με ωραίες καφετέριες, μπαράκια και με πολλές παραλίες (beach bar), τα οποία κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, σφίζουν από ζωή, μιας και αρκετοί οι οποίοι ζουν στην Αθήνα, είτε νοικιάζουν είτε έχουν εξοχικές κατοικίες, που περνούν τις καλοκαιρινές τους διακοπές!

Το σημείο, από όπου θα ξεκινούσαμε όλοι μαζί την βόλτα μας, ήταν το στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Ένα σημείο εύκολο να το βρει κανείς, ακόμα και αν δεν γνωρίζει, αρκετά καλά την Αθήνα. Η ώρα συνάντησης ήταν 10:00 το πρωί, για να έχουμε όλο το πρωινό μπροστά μας, ώστε να έχουμε το χρόνο να ευχαριστηθούμε όλη την διαδικασία! Έφτασα στο σημείο, λίγο πριν τις 10:00, στο οποίο πρώτο συνάντησα τον Βασίλη, ο οποίος είχε φτάσει πρώτος από όλους! Μέχρι τις 10:30 είχαμε μαζευτεί, όσοι ήταν να πάμε αυτή την χαλαρή διαδρομή, και ξεκινήσαμε την κάθοδο, προς την παραλία και τον μυρωδάτο καφέ, που θα πίναμε μόλις φτάναμε σε μια καφετέρια, εκεί στην παραλία της Σαρωνίδας.

Περίπου στα μέσα της διαδρομής, στις στροφές στα λιμανάκια, λίγο πριν τη Βάρκιζα, ήταν για να γίνει κάτι ώστε να μου θυμίσει, ότι η οικογένεια της μοτοσικλέτας, παραμένει με γερές βάσεις και με τις αγνότερες πραγματικά προθέσεις. Μοτοσυκλετιστής, που είχε ένα yamaha tenere 1200cc, που από ότι κατάλαβα είναι καινούριο και είχε βγει για στρώσιμο, μας παρατήρησε που κινούμασταν όλοι μαζί, μας χαιρέτησε και πολύ γρήγορα ενσωματώθηκε στην παρέα μας και μας ακολούθησε σε όλη τη διαδρομή και στον καφέ που ήπιαμε.

Αφού ήπιαμε το καφεδάκι μας, ωραία κουβέντα, ιστορίες, εμπειρίες και χαβαλέ, συνεχίσαμε μέχρι το ναό του Ποσειδώνα, για να βγάλουμε φωτογραφίες, με θέα τη θάλασσα. Στη διαδρομή, πετύχαμε και μια δεύτερη ομάδα, μοτοσυκλετιστών που επέστρεφαν, προφανώς για να πιούνε και αυτοί το καφέ τους σε κάποια παραλιακή καφετέρια. Χαιρετηθήκαμε και συνεχίσαμε τη διαδρομή μας, ώστε μετά τις φωτογραφίες, να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής. Τόσο απλά βάζοντας μια όμορφη ακόμα εμπειρία στη βαλίτσα, γνωρίζοντας ανθρώπους, κάθε ηλικίας και ανανεώνοντας το ραντεβού μας, για την επόμενη διαδρομή πάντα με τις ίδιες καλές βάσεις, προθέσεις και την ίδια αγάπη για τη μοτοσυκλέτα.

Καλές διαδρομές σε όλους!

Πάντα με εξοπλισμό και με ασφάλεια!

Live to ride!

Πηγή: Χρονογραφήματα